CCN Groepsvakantie


Zelf vertrok ik ‘s maandags om 10.45 richting Vianen, om daar een deelnemer op te pikken die meer reed naar Beers. Na aankomst werd alles klaargezet om de deelnemers vanaf 15.30 uur te ontvangen. De schuur werd verbouwd tot de plaats waar de vieringen zouden worden gehouden; de namen van de deelnemers op de slaapkamerdeuren geplakt; de keuken ingericht, enzovoorts.
Vanaf 15.30 kwamen de deelnemers aan. Sommigen met eigen vervoer, anderen werden gebracht door Piet en Janni, Annelies, Janneke en Cor. Ook aan hen nogmaals veel dank. Ook aan degenen die op de reservelijst stonden: Willem-Bas, Willem.
Na een kennismakingsspel werd de week ingeluid met de vraag “Wie volg jij?”. Via sociale media (Instagram, Twitter, Tik-Tok) is bijna iedereen bekend met “volgen”. Je volgt iets of iemand omdat je hem of haar leuk of grappig vindt, leerzaam of wat niet al. Maar wat betekent dan in deze wereld Jezus volgen? In een viertal Bijbelstudies is daar deze week verder over nagedacht.
Die Bijbelstudies werden dit jaar ’s morgens gedaan, van 09.30 tot 11.00 uur omdat iedereen dan nog fris is. ’s Avonds bij de avondsluiting (21.45 uur) werd er altijd nog even op teruggegrepen door middel van een persoonlijk verhaal.
Mij trof erg de Bijbelstudie rond Zacheüs. Zacheüs is toch een beetje een buitenbeentje omdat hij werkt voor de Romeinse overheid en misschien wel meer van geld houdt dan van mensen. Een jonge Syrisch-Palestijnse vrouw vertelde dat zij, haar moeder en broer het huis hadden verkocht en al het geld aan een oom moest geven, zodat ze naar Europa konden vluchten. Ze zijn nu nog aan het afbetalen.
Op de vraag “Hoe zou jij reageren als Jezus niet bij jou, maar juist bij je oom op bezoek gaat?” antwoordde zei: “Mooi, want Zacheüs verandert als Jezus komt”. Eigenlijk hoef je dan verder niets meer te zeggen.
Naast de Bijbelstudies was er ook ruimte voor ontspanning. Op dinsdag was er ’s middags een zeskamp met veel zweet-oproepende spelen. Dinsdagavond hadden de mannen een mannenavond en de vrouwen een vrouwenavond. De mannen gingen o.a. touwtrekken en steenwerpen. Het had iets van “holbewoners”, maar het was gezellig. Wat de vrouwen precies gedaan hebben, is me niet geheel helder geworden, maar het zal toch iets met nagellak en dergelijke geweest zijn, gezien de nagels van de pubermeiden.
Overigens brandde elke avond na de avondsluiting het kampvuur, waar kinderen – die lang op mochten blijven – marshmallows brandden totdat ze naar bed gestuurd werden en de rust enigszins over Beers viel.
Woensdag reden we na de thematijd naar ZOO-Parc Overloon. Er waren leeuwen, apen, giraffes en tal van andere dieren. De kinderen genoten volop, dus de ouders vonden het ook prachtig. ’s Avonds was er voor de kinderen een kinderfilm en werd er buiten gesport.
Bij terugkomst bleek Annelies Vliek en haar kinderen al gearriveerd te zijn. Waar Neelke en Minke Krijgsman vanuit Lexmond op dinsdag het eten verzorgden, zo deed Annelies dat met de kinderen op woensdagavond. Voor de jonge vakantiegangers had zij thuis al pannenkoeken gebakken.
Omdat onze locatie was gelegen aan de Kraaijenbergse Plassen, werd er donderdag na de thematijd gezwommen, gekanood en gezeild. Dat laatste onder begeleiding van Albert-Mark van Leeuwen, die elk uur weer een ander groepje in de boot nam.
Na de BBQ stond de Bonte Avond op het programma. Het is mooi te zien dat iedereen iets had voorbereid. Ook de jonge jongens, die moppen vertelden en de jonge meiden die een liedje zongen. In ieder geval liet iedereen iets zien van zijn of haar talenten.
En toen was het alweer vrijdagochtend. Nadat iedereen vroeg was opgestaan en ontbeten had, werd er vanaf 09.00 uur flink schoongemaakt, zodat alles weer in de oorspronkelijke staat kwam te verkeren.
Om 09.45 startte de slotviering onder leiding van Theo, is er met mensen gebeden en toen was het tijd (11.00) voor de deelnemers om te vertrekken. Voor de terugweg was slechts één Vreeswijkse auto nodig (Gerben mocht thuisblijven) en die was er. Bestuurd en gereden door José. Dank!
Het team ruimde daarna de laatste zaken op, waarna we – voordat we vertrokken – eerst God bedankten voor deze week.
Terugkijkend kan ik alleen maar dankbaar zijn voor dit werk. Er is samen gelachen, samen gehuild, samen gebeden, samen gevoetbald, samen “gek gedaan”, samen Bijbel gelezen, kortom “samen geleefd”.
Je hoopt en bidt dat wat gezaaid is, wat gezegd is op één of andere manier zijn werk zal doen. Dat Hij er Zijn werk mee doet.
Mij viel vooral op hoe moeilijk mensen het kunnen vinden te geloven dat God echt van hen houdt, omdat ze zichzelf zo negatief bekijken: “Mislukt in het leven”. “Drie keer gescheiden”, “Werkeloos”, “Aan de drank”, “Drie bewerkelijke kinderen”, enzovoorts, enzovoorts. Een arm om een schouder, een beetje aandacht voor, bidden met en voor kan dan al zoveel doen.
Elk mens heeft behoefte aan “geloof, hoop en liefde”, denk ik dan. Aan aandacht, liefde en toekomstperspectief. En volgens mij heeft de Kerk die in overvloed. – GJG

 
terug